Reeuwijk Raid oktober 2016

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Fotoalbum “Werfperikelen oktober 2015”

Vlak voor het einde van het jaar nog even een fotoalbum gemaakt van mijn werfavontuur met woonboot ZM De Kat. Alles zat tegen! Het leek wel of ik een contract met Murphy had. De eerste dag kreeg de sleepboot ons niet onder de brug door. Amsterdams Peil was te hoog. Eenmaal op de werf bepaalde de verzekering dat er behoorlijk veel platen opgelast moesten worden op plekken < 3,5 mm. Ruim een week geploeterd met een paar vrienden om het deel boven de waterlijn goed en mooi te conserveren. Nog super bedankt Bas. Arjen, Keith, Paul, Daan, Ellen en Freek!!!

Het onderwaterschip weer lekker in de coating en vervolgens weer te water. En toen bleek ie lek te zijn! Enfin, dat kan nog dichtroesten, dus een hele nacht met de waterstofzuiger in de weer, maar helaas….. de volgende dag dus weer de helling op. Er was een klinknagel doorgerot, precies op de plek waar de kar stond. Uiteindelijk, na 2 weken misère, weer teruggesleept naar de ligplaats. We hadden de waterzakken overvol gepompt om te voorkomen dat we weer niet onder de brug doorkwamen. Met het gevolg dat de zakken overliepen op het IJ vanwege het drukke verkeer. Ik zit nu nog met water onder de vloer…… maar kan weer voor 6 jaar genieten van mijn fantastische woonboot!

Geplaatst in Aan de wal | Een reactie plaatsen

Zondag 21 juni 2015 met de Stormmeeuw

Weekendje zeilen met de schepen uit de Oosterhaven. Bas had zaterdag al de Stormmeeuw overgezeild naar Lelystad. En ik ben zaterdagavond met de trein naar Lelystad gereisd en viel met mijn neus in de boter. Er was een overvloed aan heerlijke zelfgemaakte gerechten. Zondag weer met z’n allen terug naar Enkhuizen. Geweldig gezeild, maar een zeer grijs, miezerig dagje. Dus geen mooie zeilfoto’s dit keer, maar koffie in Lelystad en de intocht in de Oosterhaven. Klik op de foto voor het album.

2015-06-21 Oosterhaven

Geplaatst in Enkhuizen, Zeilen | Een reactie plaatsen

Jordaantuinen samen met Sivan

Deze galerij bevat 61 foto's.

Vorig weekend een tuinenwandeling gemaakt met mijn nichtje Sivan. Het was een grijze dag, maar wel heel spannend. Voor sommige tuintjes moest je door de bewoners hun huiskamers lopen. De meeste hofjes zie je nooit vanaf de straatkant. En een paar dakterrassen … Lees verder

Galerij | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Grafische werk van pa wordt internationaal geveild!

Het grafische werk van mijn vader wordt internationaal geveild. Heel spannend! Ik mocht zelf een verhaaltje over hem schrijven voor de prachtig uitgevoerde catalogus. Met dank aan Udo Boersma (Van Sabben)!

Zie pagina 95, 96 en 97

Klik op de afbeelding voor de Aftersales

DSC02217

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Een nieuwe job!

Sinds ik terug ben uit Noorwegen ben ik begonnen bij een klusbedrijfje als backoffice manager. Super leuk en erg spannend. Ik moet de planning van de klusjesmannen doen, de website optimaliseren, telefoontjes van de klanten beantwoorden en nog vele andere dingen. Ik ben een soort duizendpoot in een (nu nog) chaotisch bedrijfje.
Geweldig avontuur dus om alles gesmeerd te laten lopen! Hiep hoi!

klusjesman kleine klusjes amsterdam bel gratis

Geplaatst in Aan de wal | Tags: | Een reactie plaatsen

Nieuw fotoalbum op FB

Ik publiceer tegenwoordig bijna alles over mijn “roerom” avonturen op Facebook. Wil je wat foto’s van de afgelopen maand augustus 2014 zien over mijn werk als kapitein op Galjas Adella in Noorwegen, ga dan naar dit FB-album. Helaas moet je dan wel deelnemen aan FB. Sorry…..

Geplaatst in Noorwegen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Onvergetelijke 50ste verjaardag

Deze galerij bevat 22 foto's.

Galerij | Een reactie plaatsen

Een paar dagen zonder Adella in mei 2014

Deze galerij bevat 46 foto's.

Galerij | Een reactie plaatsen

Ter lering en vermaak

Dankzij de diploma-uitreiking 18 april 2014 in Enkhuizen van de EZS, ben ik tot de beslissing gekomen dit gebeuren met iedereen te delen. Tijdens de diploma-uitreiking werd door diverse prominente personen de nadruk gelegd  op belang van het delen van incidenten. Gooi je trots opzij en leer van elkaars fouten en ervaringen. Maar al te vaak worden zgn incidenten op zee alleen met de crew besproken en wordt er geen rapportage van gemaakt. Jammer dat men zo bang is om menselijk te zijn…..

door HILDE KUIPER (geredigeerd door Gerda Zandberg)

Toen ik in 2005 mijn omscholing op de EZS begon, was mijn slogan altijd: “Het roer om, het over een andere boeg gooien en in het diepe springen”.

In het diepe Afgelopen zomer kreeg ik, na 7 jaar matroos en stuurvrouw geweest te zijn, eindelijk de kans om kapitein te worden op een 150 jaar oude houten galjas in Noorwegen. De toenmalige kapitein, een vriend uit het netwerkje van deEZS, zocht namelijk een vervanger. Ik meldde hem dat ik nog tamelijk onzeker was om deze functie te vervullen, waarop hij antwoordde: “Kom op, het wordt tijd om over je drempelvrees te stappen en nu werkelijk eens in het diepe te springen”. De week daarop vloog ik dus naar Noorwegen. Het werd een hele leerzame zomer, waarbij ik jullie een specifiek avontuur niet wil onthouden. Na een paar weken dagtochtjes gevaren te hebben liet de eigenaar van het schip weten een weekje aan boord te komen om met zijn vrouw en 2 dochters vakantie te vieren. We maakten een ‘oversteekje’ van 24 uur van de zuidkust naar de oostkust om van daar uit een beetje langs de kust te schuifelen. De eigenaar kende mooie plekjes in rotsachtige en ondiepe wateren en verzocht mij daar koers naar te zetten. Ik had toch wel wat twijfels. We hadden weliswaar de vereiste kaarten aan boord maar die waren niet gedetailleerd. En voor mij was het natuurlijk onbekend gebied. Tevens navigeerden we op een niet-officiële digitalekaart op een I-pad, die steeds weer in de slaapstand viel en die na een paar tikjes en na 30 secondenpas weer positie gaf. En juist dit gebeurde tijdens mijn discussie met de eigenaar of we het wel of niet moesten doen.

Te laat Op het moment dat ik weer positie had, was het al te laat. We zaten bovenop een onderwaterrots! Mijn beide matrozen reageerden zeer professioneel en adequaat. De één stelde de gasten gerust en vroeg ze aan dek te blijven en terwijl ik gas achteruit gaf om van de rots af te komen, ging de ander onmiddellijk een bilge inspectie doen in de voorpiek. Op het eerste gezicht leek er geen ernstige schade te zijn en leek het schip geen water te maken. We zetten dus onze reis voort door het prachtige, rotsachtige ondiepe gebied. Die nacht, in een zeer onrustige vissershaven, kon ik de slaap niet vatten en hield de tijden bij dat de bilgepomp aansloeg. We maakten water, maar de pomp leek het goed bij te houden. De volgende dag zochten we het open water weer op en al snel werd duidelijk dat onze pomp de lekkage niet kon bijhouden.

Onderwaterinspectie Ik besloot de Noorse Reddingsmaatschappij (RS) om assistentie te vragen. Terwijl we afgemeerd lagen aan een beschutte kade, deed de kapitein van de boot van de RS een onderwaterinspectie. We mochten meekijken op een monitor, die spectaculaire beelden liet zien. De RS kwam tot de conclusie dat er veel breeuwwerk was losgekomen door de klap.We kregen het advies om maar meteen een werf op te zoeken. Hier wilde de eigenaar echter niets van weten, want hij wilde persé nog 4 vakantiedagen varen.

Ter vermaak De RS kwam toen met een tijdelijke oplossing die ons stijl achterover deed slaan. “Haal maar even 4 kilo margarine in de supermarkt en dan smeren we daarmee de naden dicht!”. Wat???? Meenden ze dat nu echt?? Jazeker. Margarine (dus geen echte boter) gaat een chemische reactie aan met het koude zoute zeewateren is dus een prima lapmiddel, wisten ze ons te vertellen. Zo gezegd, zo gedaan. Na een paar uur ‘smeren’ waren we weer waterdicht. Ondanks dat we niet meer mochten zeilen en de snelheid onder de 4 knopen moest blijven heeft de eigenaarsfamilie, mede dankzij het fantastische weer, nog een heerlijke vakantie gehad. Wij gingen uiteindelijk de werf op (de margarine was overigens nog te zien), waar het breeuwwerk hersteld werd en waar een stuk gang vervangen werd.

160

Shit happens Ondertussen had ik natuurlijk contact opgenomen met mijn werkgever  (iemand anders dan de eigenaar) en zei hem te kunnen begrijpen als hij mijn contract vroegtijdig wilde beëindigen. Tot mijn verbazing was zijn reactie: “Shit happens, hier in Noorwegen ben je eigenlijk geen echte kapitein als je nog nooit op een rots gevaren bent. Gelukkig was het schip goed verzekerd. In mijn rapport voor de Noorse scheepsvaartinspectie heb ik alle schuld op me genomen en dus ook niet vermeld dat ik me enigszins onder druk voelde staan door de eigenaar. Vele factoren hadden invloed gehad op het gebeuren: ik had na de lange ‘oversteek’ nauwelijks geslapen, het was onbekend gebied voor mij, ik had nooit alleen op de I-pad moeten navigeren (ook al had ik de matrozen op de uitkijk gezet als extra back-up), ik had vaart moeten minderen tijdens de discussie… etc. Gelukkig hebben de nachtmerries niet te lang geduurd en bij vertrek in september werd me gevraagd het volgend seizoen weer op het schip te komen varen. Zie fotoalbum op Facebook.

Ter lering? Bij thuiskomst heb ik mezelf nog dikwijls afgevraagd: Wat als ik geweigerd had om in dat gebied te varen. Hadden ze me dan nog terug gevraagd? Ook als ik naar alle waarschijnlijkheid dan geen rots geraakt had? De eigenaar kwam op me over als iemand die niet graag overruled wordt. We zullen het nooit zeker weten. Wel durf ik nu te zeggen, na mijn 1ste jaar als kapitein veel geleerd te hebben, dat ik een volgende keer nee zeg als ik er geen goed gevoel bij heb. Eigenaar of niet.

Geplaatst in Noorwegen, Zeilen | 5 reacties